Μέση Ανατολή: Πέντε χώρες θα γίνουν δεκατέσσερις

alt

Ένα ενδιαφέρον άρθρο δημοσιεύθηκε στους New York Times με τίτλο:  Ένας νέος κόσμος γεννιέται από τα συντρίμμια της 'Αραβικής Άνοιξης'. 

Η ενδεχόμενη κατάρρευση της Συρίας, θα είναι μόνο η αρχή μια αλυσιδωτής αντίδρασης στην περιοχή, πολλές χώρες θα υποστούν κατακερματισμό.

Ο αρθρογράφος Robin Wright σχολιάζοντας τη νέα τάξη πραγμάτων στην περιοχή θα σημειώσει: 

Η Συρία 

«Η στρατηγική θέση της Συρίας και της εξουσίας της την έχουν κάνει ένα στρατηγικό κέντρο της Μέσης Ανατολής. Αλλά αυτή- μια πλούσια χώρα σε θρησκευτική και πολιτική πολυμορφία είναι ασταθής. Από το 1940 έως το 1970 στη Συρία, υπήρξαν δεκάδες πραξικοπήματα, μέχρι που ο Άσαντ (πατέρας) πήρε τον έλεγχο της εξουσίας.

Τώρα, μετά από 30 μήνες αιματοχυσίας, η ποικιλία αυτή αποδείχθηκε μοιραία. Σκότωσε τη χώρα και τους ανθρώπους. Η Συρία διαιρείται σε τρεις εύκολες διακριτές περιοχές και κάθε μία έχει τη σημαία και το στρατό της. 

Η περιοχή της Δαμασκού, Χομς και Χάμα μέχρι την ακτή είναι υπό τον έλεγχο των Αλεβιτών της αίρεσης του Άσαντ. Στο βορρά- ένα μικρό Κουρδιστάν αυτόνομο στην πραγματικότητα από τα μέσα του 2012, όλα τα υπόλοιπα στο σουνιτικό κέντρο της χώρας. 

 Το Ιράκ 

Ο κατακερματισμός στη Συρία θα αποτελέσει προηγούμενο για άλλες χώρες, ειδικά με το γειτονικό Ιράκ. Η Συρία και το Ιράκ  είναι στην ίδια δίνη. Η σουνιτική επαρχία Ανμπάρ θα αισθάνεται πιο άνετα ενωμένη με τους σουνίτες αδελφούς στην ανατολική Συρία. Μαζί μπορούν να σχηματίσουν ένα de facto ανεξάρτητο κράτος 'Σουνιστάν'. 

  Οι Κούρδοι 

Οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις στο Ιρακινό Κουρδιστάν και οι Κούρδοι στη Συρία είχαν από καιρό χωριστεί λόγω αντιφάσεων, αλλά τον Αύγουστο τα σύνορα άνοιξαν και κατέφυγαν στο Ιρακινό Κουρδιστάν 50.000 Κούρδοι της Συρίας. Αυτό δημιουργεί μια νέα εθνική κοινότητα. Ο Μασούντ Μπαρζανί ανακοίνωσε επίσης σχέδια για την πρώτη Κουρδική Σύνοδο Κορυφής, στην οποία προβλέπεται να συγκεντρωθούν 600 αντιπρόσωποι από 40 μέρη- Ιράκ, Συρία, Τουρκία, Ιράν. Η σύνοδος θα πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο. 

 Η Λιβύη 

Η Λιβύη θα χωριστεί σε δύο ή τρία μέρη. Το Εθνικό Συμβούλιο της Κυρηναϊκής κήρυξε την αυτονομία του τον Ιούλιο. Οι Φεζάν στον νότο είναι πολύ διαφορετικοί πολιτισμικά από τις υπόλοιπες φυλές  της Λιβύης και συνδέονται περισσότερο με τις Σαχέλ, από ό, τι στη Βόρεια Αφρική, που είναι επίσης πρόθυμοι να χωρίσουν. 

 Η Υεμένη 

Οι αλλαγές στην Αραβική Χερσόνησο θα είναι αρκετά δραματική και απρόσμενη. Η Υεμένη μπορεί να χωριστεί σε βορρά και νότο και οι κάτοικοι σουνίτες του Νότου ενδέχεται να επιθυμούν να ενωθούν με τους αδελφούς τους στη Σαουδική Αραβία. Οι Υεμενίτες είναι φτωχοί και θα μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στον πλούτο της Σαουδικής Αραβίας- μια άλλη διέξοδο στη θάλασσα. 

Η Σαουδική Αραβία 

Η πιο εντυπωσιακή ιδέα φαίνεται η βαλκανιοποίηση της Σαουδικής Αραβίας. Το πετρέλαιο ενδέχεται να εξαντληθεί σε 20 χρόνια και η κοινωνική πίεση σε συνδυασμό με το παράφρων επίπεδο διαφθοράς και ένα ποσοστό ανεργίας στο 30 τοις εκατό θα φέρει κοινωνικό βρασμό και γεωγραφικό διαχωρισμό. 

Η εθνοκάθαρση που έγινε στη Συρία δημιούργησε ένα πρόβλημα, χάσμα μεταξύ των ανθρώπων. Ο θρησκευτικός πόλεμος οδήγησε σε διάσπαση μεταξύ των σουνιτών και των σιιτών σε τέτοιο βαθμό που είναι δύσκολο να καθοριστεί. 

Πάντως αυτά τα άρθρα μόνο τυχαία δεν βγαίνουν στον αμερικανικό Τύπο.

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr


Το αλίευσα ΕΔΩ

Η μάχη των αγωγών στη Μέση Ανατολή

 Η μάχη των αγωγών στη Μέση Ανατολή

Εικόνα του Αλεξέι Γιόρς

Η έκβαση του πολέμου στη Συρίαμπορεί να επηρεάσει σημαντικά την ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου. Οι εμπλεκόμενες πλευρές στη σύγκρουση υποστηρίζονται από δύο ανταγωνιστικές δυνάμεις οι οποίες θέλουν να κατασκευάσουν νέους αγωγούς φυσικού αερίου προς την ΕΕ που θα διέρχεται μέσα από το συριακό έδαφος: Από το Ιράν και από το Κατάρ. Υπό αυτό το πρίσμα, οι συνέπειες για την Gazprom και για τα έσοδα του ρώσικου προϋπολογισμού, θα καθοριστούν σε μεγάλο βαθμό στις μάχες για το Χαλέπι και για τη Δαμασκό.

OΕμφύλιος πόλεμος στη Συρία που συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά, συζητιέται συχνά με κύρια αιχμή το λουτρό αίματος και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ωστόσο, δεν φωτίζεται τόσο πολύ η γεωπολιτική διάσταση του προβλήματος. Και, όταν μιλάμε για αυτή τη διάσταση, συνήθως αναφερόμαστε στη μάχη για επιρροή και κυριαρχία στη Μέση Ανατολή μεταξύ των μεγάλων περιφερειακών παικτών της περιοχής.

Υπάρχει λοιπόν, μια ιδιαίτερη πτυχή που δεν πολυδιαφημίζεται δημοσίως, αλλά συζητείται παρασκηνιακά, σε διπλωματικό, στρατιωτικό και πολιτικό επίπεδα: Η ενεργειακή-πολιτική διάσταση της σύγκρουσης στη Συρία. Η ένοπλη σύγκρουση στη χώρα απηχεί ποικιλοτρόπως τον αγώνα που ξεκίνησαν οι μεγάλοι παίκτες στην παγκόσμια αγορά φυσικού αερίου. Το κύριο «έπαθλο» σε αυτόν τον αγώνα, είναι η πρόσβαση στη μεγαλύτερη και πιο γενναιόδωρη αγορά φυσικού αερίου. Την αγορά της Ευρώπης.

Το ενεργειακό παιχνίδι στη Μέση Ανατολή

Στη δεκαετία του 2000, το Κατάρ, άρχισε να ποντάρει στην αύξηση της ζήτησης για υγροποιημένο φυσικό αέριο. Το Εμιράτο-Μοναρχία του Κόλπου καταλαμβάνει την τρίτη θέση στην παγκόσμια κατάταξη των χωρών με αποδεδειγμένα αποθέματα φυσικού αερίου, και διαθέτει το μεγαλύτερο ανεκμετάλλευτο κοίτασμα φυσικού αερίου στον πλανήτη. Το Βόρειο Πεδίο. Να σημειωθεί πως το Ιράν, το οποίο έχει επίσης πρόσβαση σε αυτό το κοίτασμα, ονομάζει το πεδίο «Νότιο Pars». Τα LNGτάνκερ κάνουν το Κατάρ πιο ανεξάρτητο, από την άποψη της διαφοροποίησης των αγορών.

Ωστόσο, δεδομένης της γεωγραφικής θέσης της χώρας, οι πηγές των εσόδων της εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ασφάλεια της περιοχής του Περσικού Κόλπου. Σε περίπτωση σύγκρουσης μεταξύ Ιράν και Δύσης, η Τεχεράνη έχει απειλήσει να μπλοκάρει τα στενά του Ορμούζ, μέσω των οποίων διέρχονται όλα τα δεξαμενόπλοια LNGτης Qatargas. Έτσι, μέσα σε αυτό το «ευαίσθητο» γεωπολιτικά πλαίσιο, το Κατάρ προσπαθεί να κατασκευάσει αγωγούς φυσικού αερίου, που θα παρακάμπτουν τα στενά του Ορμούζ. Από το 2008, η ηγεσία του εμιράτου, έχει αρχίσει να μελετάει το σχέδιο της κατασκευής ενός χερσαίου αγωγού φυσικού αερίου προς την Ευρώπη.

Η κύρια πηγή ενεργειακών πόρων του νέου αγωγού, προβλέπεται να είναι τα κοιτάσματα του Βόρειου Πεδίου. Η κατασκευή του αγωγού, θα ενίσχυε επίσης τα δικαιώματα του Εμιράτου πάνω στο κοίτασμα. Σε μια εποχή που η Τεχεράνη, υπό την πίεση των κυρώσεων αναγκάστηκε να αναστείλει την ανάπτυξη του δικού της τμήματος των κοιτασμάτων, το Κατάρ μπορεί να ξεπεράσει τον ανταγωνιστή του στο ενεργειακό ράλι.

Η διπλωματία των αγωγών

Το Κατάρ όμως, χρειάζεται τη συναίνεση τριών χωρών για την υλοποίηση του αγωγού. Της Σαουδικής Αραβίας, της Ιορδανίας και της Συρίας. Το μόνο πραγματικά προβληματικό τμήμα του αγωγού είναι η Συρία, η οποία κυβερνάται από τον Μπασάρ αλ Άσαντ. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, δεν αποτελεί καθόλου έκπληξη ότι το Κατάρ έχει γίνει ένας από τους κύριους υποκινητές του αγώνα κατά του συριακού καθεστώτος.

Εκτός από τις ενεργές και δημόσιες διπλωματικές προσπάθειες της Ντόχα, η κυβέρνηση του Κατάρ, παρέχει ουσιαστική οικονομική βοήθεια προς την ένοπλη αντιπολίτευση της Συρίας. Πράγματι, στην περίπτωση της νίκης της στον εμφύλιο πόλεμο, θα έχει πέσει το τελευταίο εμπόδιο στο δρόμο του αγωγού φυσικού αερίου από το Κατάρ στη Μεσόγειο Θάλασσα. Με μια παρόμοια λογική μπορεί να εξηγηθούν σε μεγάλο βαθμό και οι ενέργειες κάποιων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα σχέδιατου Ιράν

Ωστόσο, το συριακό καθεστώς έχει έναν ισχυρό σύμμαχο, το Ιράν. Οι ιρανοί, από καιρό κάνουν σχέδια για την κατασκευή ενός αγωγού φυσικού αερίου που να καταλήγει στην ακτή της φιλικής Συρίας. Η υλοποίηση του έργου, θα επιτρέψει στην Τεχεράνη να επιλύσει το πρόβλημα της διάθεσης του ιρανού φυσικού αερίου στις παγκόσμιες αγορές. Είναι γεγονός, ότι λόγω των διεθνών κυρώσεων που έχουν επιβληθεί στη χώρα για την ανάπτυξη του πυρηνικού της προγράμματος, οι ξένοι επενδυτές δεν ρισκάρουν να επενδύσουν στα ενεργειακά σχέδια της Ισλαμικής Δημοκρατίας και οι χώρες της ΕΕ αρνούνται ακόμη και να μιλήσουν για τις δυνατότητες αγοράς φυσικού αερίου από το Ιράν.

Η έξοδος του φυσικού αερίου στις ακτές της Μεσογείου, μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα. Ακόμα κι αν Δυτικές εταιρείες αρνούνται να αγοράσουν τον ιρανικό ενεργειακό πόρο στον τελικό προορισμό, η Τεχεράνη θα είναι πάντα σε θέση να πουλάει φυσικό αέριο στην Ευρώπη μέσω ενδιάμεσων.

Ο ρώσικος ενεργειακός παράγοντας

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η κρίση στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να αποβεί προς όφελος της Ρωσίας. Η τρέχουσα κατάσταση στη Συρία, όπου κανένα από τα εμπλεκόμενα στη σύγκρουση μέρη δεν πλησιάζει στη νίκη, βολεύει τη Μόσχα. Αν η αντιπολίτευση δεν καταφέρει τελικά να ανατρέψει το καθεστώς του Άσαντ, τότε ο αγωγός φυσικού αερίου από το Κατάρ, στη Συρία, την Τουρκία και στην Ευρώπη, ξεχνιέται. Αλλά και η άνευ όρων νίκη του Άσαντ, δεν είναι και τόσο αναγκαία στη Μόσχα. Διότι, σε κατάσταση συνεχιζόμενου εμφύλιου πολέμου, κανείς δεν θα σκεφτεί να προχωρήσει την εναλλακτική ιρανική εκδοχή ενός αγωγού στη Συρία.

Πολύ πιθανά, στη βάση ενός τέτοιου υπολογισμού εξηγείται η βοήθεια της Μόσχας στον τελευταίο της σύμμαχο στη Μέση Ανατολή, στο επίπεδο των διπλωματικών ενεργειών στο Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ. Με τα βέτο στα ψηφίσματα του ΣΑ του ΟΗΕ, η Μόσχα δεν επιτρέπει στη Δύση να ξεκινήσει μια νόμιμη επέμβαση ή τη δημιουργία μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, όπως έγινε στο λιβυκό σενάριο.

Προς το παρόν, ενώ το Κατάρ, το Ιράν και η ΕΕ μάχονται γύρω από τη Συρία, η Gazprom συνεχίζει να αναπτύσσει τα δικά της μεγάλα σχέδια: Τον υποθαλάσσιο αγωγό της Βαλτικής, Nord Stream (Βόρειο Ρεύμα), για τον οποίο συζητείται η κατασκευή ενός τρίτου και ενός τέταρτου κλάδου, και του South Stream (Νότιο Ρεύμα), του οποίου η υποβρύχια κατασκευή δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Αν η Ρωσία είναι σε θέση να φτιάξει τους δικούς της αγωγούς πριν τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία, είναι πιθανό η Μόσχα να έχει την ευκαιρία να διατηρήσει αλώβητη τη θέση της στην ευρωπαϊκή αγορά φυσικού αερίου.

Το πρωτότυπο άρθρο βρίσκεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση:  http://kommersant.ru/doc/2111080

 

Χοντρό παιχνίδι με αγωγούς μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη «παίζεται» σήμερα στη Μέση Ανατολή, με επίκεντρο τον Εμφύλιο Πόλεμο στη Συρία. Το Κατάρ, που στηρίζει τη συριακή αντιπολίτευση, επιδιώκει με κάθε τρόπο να κατασκευάσει αγωγό φυσικού αερίου που θα περνάει από τη Συρία και την Τουρκία, προς Ευρώπη. Αντίστοιχο στόχο όμως, έχει και το Ιράν, το οποίο στηρίζει τον Άσαντ.

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ξαφνική επίσκεψη του Αμερικανού ΥΠΑΜ σε Τουρκία

alt

Αιφνιδιαστική επίσκεψη του υπουργού Άμυνας των ΗΠΑ Leon Panetta στην Τουρκία όπως μεταδίδουν τα τουρκικά ΜΜΕ.

Ο Αμερικανός υπουργός μάλιστα πριν συναντηθεί με κάποιο Τούρκο αξιωματούχο κατευθύνθηκε στην αμερικανική βάση στο Incirlik, η οποία βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη των 150 χλμ. από τα σύνορα με τη Συρία. Πιθανότατα ο Αμερικανός υπουργός θα διανυκτερεύσει σήμερα στην αμερικανική βάση έδρα της 39ης Πτέρυγας της USAF πριν συναντηθεί με Τούρκους επισήμους στην Άγκυρα.

Η ξαφνική αυτή επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού συνδέεται άμεσα με την κατάσταση στη Συρία αλλά και την ανάπτυξη τόσο εκεί όσο και σε έκταση μήκους 900 χλμ. κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων των αντιαεροπορικών βλημάτων Patriot από ΗΠΑ, Γερμανία και Ολλανδία.  

Άλλες πληροφορίες δεν υπάρχουν προς το παρόν για τις επαφές που θα έχει ο Leon Panetta στην Τουρκία αλλά αυτές είναι σίγουρο ότι θα περιλαμβάνουν τον γενικότερο σχεδιασμό για τις επόμενες κινήσεις ΗΠΑ και Τουρκίας στη Συρία με την εφαρμογή Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων γη οποία εκτιμάται ότι θα τεθεί σε ισχύ τις πρώτες ημέρες του νέου έτους.  

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Απομάκρυναν από τη Συρία τα αντιαεροπορικά τους συστήματα οι Ρώσοι

alt

Σε απομάκρυνση των προηγμένων ρωσικών αντιαεροπορικών τους συστημάτων που βρίσκονταν σε καίριες θέσεις σε όλη τη Συρία προστατεύοντας στρατηγικούς στόχους και αστικά κέντρα προχώρησαν οι Ρώσοι.

Τα συστήματα αφού συγκεντρώθηκαν στη ρωσική βάση της Ταρτούς απομακρυνθήκαν στη συνέχεια με σκάφη του ρωσικού Στόλου.

Να σημειωθεί πως κάποια από τα συστήματα αυτά τα οποία ήταν ανεπτυγμένα στη Συρία (Pantsir-S1, BUK M2 και ενδεχομένως S-300) απομακρύνθηκαν αεροπορικώς.

Ο κυριότερος όμως ογκος των αντιαεροπορικών φορτώθηκαν από την Ταρτούς στα αρματαγωγά του ρωσικού Στόλου της Μαύρης Θάλασσας και ήδη εκφορτώνονται στο λιμάνι του Νοβοροσίσκ.

Η κίνηση αυτή του ρωσικού Στόλου σηματοδοτεί την πλέον πρόσφατη εξέλιξη σε ότι αφορά την ρωσική παρουσία στη Συρία, εξέλιξη η οποία προμηνύει ντόμινο εξελίξεων στην περιοχή. Ο φόβος να μην πέσουν τα υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά συστήματα στα χέρια των μισθοφόρων που δρουν στη Συρία  και από εκεί διοχετευθούν σε δυτικές χώρες ώθησε το ρωσικό υπουργείο Αμύνης να διατάξει την άμεση μετακίνησή τους.

Παράλληλα τα αρματαγωγά του ρωσικού Στόλου αναμένεται να εισέλθουν ξανά στην περιοχή της Ανατ. Μεσογείου με την εντολή αυτή τη φορά να προχωρήσουν σε εκκένωση των Ρώσων πολιτών αλλά και του στρατιωτικού προσωπικού που βρίσκεται εκεί σε περίπτωση που οι δυτικές δυνάμεις ξεκινήσουν αεροπορικούς βομβαρδισμούς.

Ίδιο σχέδιο έχουν και οι δυτικοί με εκκένωση όλων των δυτικών που διαμένουν στο Λίβανο καθώς οι εκτιμήσεις είναι ότι η σύγκρουση θα επεκταθεί και προς τη γειτονική αυτή χώρα.

Πλέον στη Συρία κανείς δεν ελέγχει τίποτα και κανένα και αυτό είναι από τα πιο κρίσιμα ζητήματα. Ομάδες μισθοφόρων δρουν ανεξέλεγκτα, ενώ  οι ΗΠΑ μόλις σήμερα κατέταξαν την ομάδα  «Μέτωπο αλ Νόσρα»  που δρα στη Συρία εναντίον του Άσσαντ ως τρομοκρατική, κάτι που κινδυνεύει να οδηγήσει τη χώρα σε πλήρη αναρχία.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα των δυτικών είναι το χημικό οπλοστάσιο του Άσσαντ και που μπορεί να καταλήξει αυτό στην περίπτωση που ο συριακός Στρατός χάσει τον έλεγχό του. Έτσι για να προλάβουν την αρπαγή του είτε από την φιλο-ιρανική Χεζμπολάχ είτε από άλλες ομάδες που βρίσκονται στο αντι-κυβερνητικό στρατόπεδο αλλά ουσιαστικά είναι παρακλάδια της Αλ Κάιντα θα επιχειρήσουν να τα ελέγξουν με στοχευμένες επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων μέσα στο έδαφος της Συρίας. Βέβαια τμήματα ή μεμονωμένες ομάδες ειδικών δυνάμεων από Ισραήλ, Βρετανία και ΗΠΑ ήδη δρουν στο έδαφος της Συρίας αλλά αυτές έχουν ως στόχο τον εντοπισμό τους και την κατάσταση στην οποία βρίσκονται.

Σε κάθε άλλη περίπτωση οι αποστολές που θα οργανωθούν θα έχουν ως σκοπό την απομόνωσή τους από κάθε άλλο ένοπλο τμήμα και στην διαφύλαξή τους.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

 

Το αλίευσα ΕΔΩ

Ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας στη Μεσόγειο

Μόνιμη είναι πλέον η παρουσία του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας στη Μεσόγειο, με έξι εκστρατείες μακράς διάρκειας τη χρονιά που πέρασε, κι έναν στολίσκο υπό την ναυαρχίδα Moskva, να βρίσκεται τούτο το διάστημα στα νερά της Μεσογείου.
Ο Στόλος της Μαύρης Θάλασσας στη Μεσόγειο
Oι κύριες και μικρότερες μονάδες επιφανείας επιχειρούσαν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους στη Μεσόγειο, αποκαθιστώντας επί της ουσίας τη μόνιμη παρουσία του ρωσικού στόλου στην περιοχή. Πηγή: TASS

Σύμφωνα με εκτενή απολογισμό, των επιχειρησιακού και στρατηγικού χαρακτήρα δραστηριοτήτων του Στόλου κατά τη συνεδρίαση του αρμόδιου στρατιωτικού συμβουλίου στη Σεβαστούπολη, «οι κύριες και μικρότερες μονάδες επιφανείας επιχειρούσαν καθ' όλη τη διάρκεια του έτους στη Μεσόγειο, αποκαθιστώντας επί της ουσίας τη μόνιμη παρουσία του Στόλου στην περιοχή».

 

Τη συνεδρίαση άνοιξε ο διοικητής του Στόλου της Μαύρης Θάλασσας, υποναύαρχος Αλεξάντρ Φεντότενκοφ, ενώ ο διοικητής της Διεύθυνσης Στρατιωτικής Εκπαίδευσης του Στόλου της Μ.Θάλασσας, πλοίαρχος Αλεξάντρ Τσεσνοκόφ, ανέφερε ότι οι δυνάμεις του Στόλου πραγματοποίησαν 6 εκστρατείες μακράς διάρκειας, μία εκ των οποίων ήταν σε σύνθεση ενισχυμένης ναυτικής μοίρας.

 

Οι δραστηριότητες του Στόλου στη Μεσόγειο

 

Το υποβρύχιο Alrosa, ολοκληρώνοντας την προγραμματισμένη επισκευή του στις εγκαταστάσεις του Στόλου της Βαλτικής, έπλευσε χωρίς προβλήματα από την Κροστάνδη στη Σεβαστούπολη. Το μεγάλο μεταγωγικό-αποβατικό πλοίο Caesar Kunikov εκπροσώπησε τον Στόλο στην ιταλική πόλη Μεσίνα, όπου στη διάρκεια πανηγυρικής τελετής έγιναν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου για του Ρώσους ναυτικούς που είχαν σπεύσει σε βοήθεια των κατοίκων της Σικελίας, ύστερα από τον καταστροφικό σεισμό του 1908, ενώ το έτερο μεγάλο αποβατικό Novocherkassk επισκέφθηκε για ανεφοδιασμό λιμάνια της Ελλάδας και του Μαυροβουνίου.

 

Στο υδρογραφικό σκάφος Donuzlav ανατέθηκε η συμμετοχή της ρωσικής αντιπροσωπείας στην Υδρογραφική Διάσκεψη στο Μονακό. Δυο φορές τα πλοία του Στόλου της Μ.Θάλασσας συμμετείχαν στις δραστηριότητες επιχειρησιακής ετοιμότητας και συνεργασίας των ναυτικών δυνάμεων των χωρών της Μ.Θάλασσας Blexifor. Μοίρα από πλοία του Στόλου πήρε μέρος στη διμερή ρωσο-ιταλική ναυτική άσκηση Ioniex-2012, ενώ πραγματοποιήθηκαν οι διμερείς ρωσο-ουκρανικές ναυτικές ασκήσεις Farvater Mira-2012. Προς το παρόν, ένας στολίσκος του οποίου ηγείται η ναυαρχίδα του Στόλου καταδρομικό Moskva, επιχειρεί στα νερά της Μεσογείου.

 

300 και πλέον ασκήσεις πολεμικής ετοιμότητας

 

Τα πλοία και οι επάκτιες στρατιωτικές δυνάμεις διεξήγαγαν μέσα στη χρονιά περισσότερες από 300 ασκήσεις πολεμικής ετοιμότητας, πραγματοποίησαν δύο βολές με πυραύλους Κρουζ και περισσότερες από 30 με αντιαεροπορικούς πυραύλους. Το πυροβολικό πραγματοποίησε 170 βολές, τα πλοία εκτέλεσαν περισσότερες από 60 εκπαιδευτικές δραστηριότητες, καθώς και 6 εκπαιδευτικής συνεργασίας.

 

Τα κυριότερα συμπεράσματα για το βαθμό ετοιμότητας του Στόλου της Μ.Θάλασσας κατέθεσε ο υποναύαρχος Αλεξάντρ Φεντότενκοφ, ο οποίος παράλληλα ευχαρίστησε το προσωπικό του Στόλου, για το έργο που πραγματοποίησε τη χρονιά που πέρασε, και εξέφρασε την ελπίδα ότι η μαχητική ετοιμότητα του Στόλου, θα διατηρηθεί σε ανάλογο επίπεδο και στο μέλλον.

Το αλίευσα ΕΔΩ